حرفه معلمی

بسیاری از دانش آموزان دو صدای (اِ) ربط و اخر چسبان را در املا با هم اشتباه میگیرند که می توان راه حل زیر را به کار برد:

علت ؛مشکلات آموزشی

کدام اِ : ( -ِ ) یا ( ـه )

بسیاری از دانش آموزان در نوشتن صدای ( اِ ) در انتهای کلمه دچار مشکل می شوند یعنی واژه های( اصحاب ِ ، دیدن ِ ، سال ِ ، نام ِ ، برای ِ ، پای ِ ) را به صورت ( اصحابه ، دیدنه ، ساله ، نامه ، برایه ، پایه )    می نویسند و بر عکس واژه های ( نامه ، بنده ، خسته ، پرده ، رفته ، دانه ) را به صورت ( نامِ ، بندِ ، خستِ،   پردِ ، رفتِ ، دانِ ) می نویسند .

بسیاری از آموزگاران سعی می کنند با بیان و شرح و توصیف « اِ » مالکیت،صاحبی، مضاف و مضاف الیه ، نسبت،صفت و موصوف و امثال آن ، به دانش آموزان نوشتن درست آن واژه ها را آموزش دهند . این روش ها ، دانش آموزان را ، بویژه در سالهای اول و دوم دبستان بیشتر گیج می کند . زیرا رشد ذهنی آنان هنوز به درجه ای نرسیده است که مفاهیم یاد شده را درک کنند و تفاوت آن اصطلاحات را در یابند و به هنگام نوشتن دیکته به کار برند .

تجربه های زیادی که برای رفع این اشکال صورت گرفته ، نشان داده است که روش زیر سریع تر از هر روشی ، کودکان را به درست نویسی سوق می دهد .

به هرحال روشی پیشنهادی است ‌که می‌توان به‌کار برد

ابتدا با لحنی خوب و صمیمی از کودکان می خواهیم که به ما گوش کنند . سپس بدین طریق عمل می کنیم :

بچه ها ببینید من برای شما کلماتی را نام می برم بعضی از این کلمه ها طوریست که وقتی من کلمه را بیان کردم شما منتظر کلمه ی دیگری نمی مانید مثلا می گویم ( نامه ، خامه ، خانه ، شانه ) شما متوجه می شوید اسامی چیزهایی گفتم . اما گاهی نیز کلماتی را می گویم ولی شما منتظر می مانید که ادامه دهم . زیرا آن کلمه

به تنهایی ، مقصود مرا نمی رساند . مثل ( مدادِ ، قندان ِ ، کفشِ ، دانش آموزِ ، آموزگار ِ ) .

در این گونه کلمات شما منتظرید که من ادامه دهم . مثلا ( مدادِ حسن ، قندانِ سفید ، کفشِ قرمز ، دانش آموزِ خوب ،آموزگار ِکلاس اول).

خوب حالا کلمات را می گوییم . آماده اید :

( کلاس ِ ، معلم ِ ، مدیر ِ، زن ِ، ساده ، مداد ِ ، خامه ، دانه ، کتاب ِ رنگ ِ ، چاله و .... )

کفشِ قرمز ، دانش آموزِ خوب ،آموزگار ِکلاس اول).

بعد از یکی دو جلسه این بازی را انجام دادیم به آنها فقط یک قاعده را آموزش می دهیم .  می گوییم هر وقت بعد از تلفظ کلمه شما منتظر کلمه ی دیگری بودید با این « ــِ » آن را  می‌نویسیم و اگرمنتظرکلمه ی دیگری نبودید با «‌ ه یا ـه » ،آن را بنویسید .

البته می توان برای آن اسمی انتخاب کنیم . چون دو کلمه را به همدیگر ربط می دهد . آن را « ــِ » ربط می نامیم.

برای به یاد سپاری بهتر ، می توان چند ترکیب را روی برگه ای‌نوشت و برای مدتی روی دیوار کلاس نصب کرد . و در هنگام گرفتن املا ، هر وقت به« ــِ  » ربط رسیدیم دست را بالا ببریم .

با این روش می توان مشکل دانش آموزان را در این مورد رفع نمود و کمتر معلم خسته می شود .