حرفه معلمی

بعضی از دانش آموزان هستند که بسیار ریز می نویسند و به همین دلیل بی دقتی های زیادی دارند که به دلیل ریز بودن نوشته کمتر دیده می شود و بسیاری از معلمان دائما به دانش آموز توصیه می کنند که درشت بنویسند، بدون اینکه توضیحاتی ارائه بدهند و یا راهکاری ارائه بدهند.

نکات زیر می تواند به حل مشکل ریز نویسی به دانش آموزان عزیز کمک کند:

در ابتدا باید به این نکته توجه کرد، معمولا کودکانی که بسیار ریز می نویسند، روحیه ای کم رو، خجالتی، و ساکت داشته و به نظر می رسد جسارت بالایی نیز ندارند.
 در این صورت علاوه براینکه بایستی از نظر عاطفی برای رفع مشکل کمرویی کودک اقداماتی انجام داد، می توان ریزنویسی او را هم با تمریناتی اصلاح کرده و یا حداقل تاحدودی کاهش داد.

برای رفع ریز نویسی کودک از او بخواهید که مرتبا تمرینات زیر را انجام دهد.
۱. صفحات روزنامه یا یک مقوای بزرگ را در اختیار او قرار دهید. 
از او بخواهید آن را با مداد رنگی خط خطی کند (او را تشویق کنید تا خطوطش را محکم، قوی، جسورانه و بلند رسم کند)
دوایر و مارپیچ های حلزونی شکلی را تا حد امکان بزرگ، بر روی صفحه ی روزنامه یا مقوا رسم کند.

۲. در قالب یک بازی دو نفره نوشتن یک جمله را به صورت بسیار بزرگ و اغراق آمیز اما واضح و خوش خط با او انجام دهید و شرط برنده شدن را در نوشتن آن جمله هر چه درشت تر نوشتن قرار دهید.

۳. همچنین تمرین درشت نوشتن با ماژیک وایت برد بر روی تخته وایت برد نسبتا بزرگ یا یک سفره ی پلاستیکی تمرین مناسبی می تواند باشد.

شما می توانید با تمرین های خلاقانه ی خود به هر طریقی کودک را به نوشتن جسورانه و به شکل اغراقانه ای درشت تر از حد نوشتن معمولی تشویق نمایید.

استمرار این تمرینات سبب برطرف شدن مشکل ریزنویسی کودک می گردد و جسارت او را در نوشتن افزایش می دهد.

بسیاری از دانش آموزان دو صدای (اِ) ربط و اخر چسبان را در املا با هم اشتباه میگیرند که می توان راه حل زیر را به کار برد:

علت ؛مشکلات آموزشی

کدام اِ : ( -ِ ) یا ( ـه )

بسیاری از دانش آموزان در نوشتن صدای ( اِ ) در انتهای کلمه دچار مشکل می شوند یعنی واژه های( اصحاب ِ ، دیدن ِ ، سال ِ ، نام ِ ، برای ِ ، پای ِ ) را به صورت ( اصحابه ، دیدنه ، ساله ، نامه ، برایه ، پایه )    می نویسند و بر عکس واژه های ( نامه ، بنده ، خسته ، پرده ، رفته ، دانه ) را به صورت ( نامِ ، بندِ ، خستِ،   پردِ ، رفتِ ، دانِ ) می نویسند .

بسیاری از آموزگاران سعی می کنند با بیان و شرح و توصیف « اِ » مالکیت،صاحبی، مضاف و مضاف الیه ، نسبت،صفت و موصوف و امثال آن ، به دانش آموزان نوشتن درست آن واژه ها را آموزش دهند . این روش ها ، دانش آموزان را ، بویژه در سالهای اول و دوم دبستان بیشتر گیج می کند . زیرا رشد ذهنی آنان هنوز به درجه ای نرسیده است که مفاهیم یاد شده را درک کنند و تفاوت آن اصطلاحات را در یابند و به هنگام نوشتن دیکته به کار برند .

تجربه های زیادی که برای رفع این اشکال صورت گرفته ، نشان داده است که روش زیر سریع تر از هر روشی ، کودکان را به درست نویسی سوق می دهد .

به هرحال روشی پیشنهادی است ‌که می‌توان به‌کار برد

ابتدا با لحنی خوب و صمیمی از کودکان می خواهیم که به ما گوش کنند . سپس بدین طریق عمل می کنیم :

بچه ها ببینید من برای شما کلماتی را نام می برم بعضی از این کلمه ها طوریست که وقتی من کلمه را بیان کردم شما منتظر کلمه ی دیگری نمی مانید مثلا می گویم ( نامه ، خامه ، خانه ، شانه ) شما متوجه می شوید اسامی چیزهایی گفتم . اما گاهی نیز کلماتی را می گویم ولی شما منتظر می مانید که ادامه دهم . زیرا آن کلمه

به تنهایی ، مقصود مرا نمی رساند . مثل ( مدادِ ، قندان ِ ، کفشِ ، دانش آموزِ ، آموزگار ِ ) .

در این گونه کلمات شما منتظرید که من ادامه دهم . مثلا ( مدادِ حسن ، قندانِ سفید ، کفشِ قرمز ، دانش آموزِ خوب ،آموزگار ِکلاس اول).

خوب حالا کلمات را می گوییم . آماده اید :

( کلاس ِ ، معلم ِ ، مدیر ِ، زن ِ، ساده ، مداد ِ ، خامه ، دانه ، کتاب ِ رنگ ِ ، چاله و .... )

کفشِ قرمز ، دانش آموزِ خوب ،آموزگار ِکلاس اول).

بعد از یکی دو جلسه این بازی را انجام دادیم به آنها فقط یک قاعده را آموزش می دهیم .  می گوییم هر وقت بعد از تلفظ کلمه شما منتظر کلمه ی دیگری بودید با این « ــِ » آن را  می‌نویسیم و اگرمنتظرکلمه ی دیگری نبودید با «‌ ه یا ـه » ،آن را بنویسید .

البته می توان برای آن اسمی انتخاب کنیم . چون دو کلمه را به همدیگر ربط می دهد . آن را « ــِ » ربط می نامیم.

برای به یاد سپاری بهتر ، می توان چند ترکیب را روی برگه ای‌نوشت و برای مدتی روی دیوار کلاس نصب کرد . و در هنگام گرفتن املا ، هر وقت به« ــِ  » ربط رسیدیم دست را بالا ببریم .

با این روش می توان مشکل دانش آموزان را در این مورد رفع نمود و کمتر معلم خسته می شود .